บทที่ 36

แอดิเลด

โถงทางเดินหินแห่งปราการไลแคนดอร์ทอดยาวเบื้องหน้าฉัน ประดุจลำคอของอสูรร้ายโบราณ ทุกเงาที่ทอดทาบราวกับกระซิบคำเตือนขณะที่ฉันมุ่งหน้าไปยังปากอสูรเหล็ก นิ้วของฉันไล้ไปตามขวดแก้วผลึกที่ห้อยอยู่บนคอ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นอ่อนโยนของแก่นจันทราที่บรรจุอยู่ภายใน ความอบอุ่นที่ดูเหมือนจะเต้นเป็นจังหวะเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ